Po czwartym finałowym Fogo Futsal Ekstraklasy Rekord Bielsko-Biała pokonał na wyjeździe Constract Lubawa 5:3 i po raz siódmy w historii wywalczył mistrzostwo Polski.

Ostatni, jak się okazał, mecz o mistrzostwo rozpoczął się od niespodzianki w składzie Constractu - zamiast Víctora López w bramce Constractu pojawił się 18-letni Hubert Zadroga. Mało na początku grał też Tomasz Kriezel, co przy nieco podleczonych, względem najtrudniejszych czasów, zawodnikach Rekordu nie pozwalało stawiać gospodarzy w roli faworytów. Po ospałym początku i wzajemnym badaniu terenu jako pierwsi cios zadali ustępujący mistrzowie Polski. Sebastian Grubalski dopadł do piłki, której nie byli w stanie wybić z pola karnego przyjezdni i otworzył wynik spotkania.

Było to ukoronowaniem okresu lekkiej przewagi futsalistów Constractu. Tyle że lubawianie nie poszli za ciosem i już po chwili zostali dogonieni po tym, gdy żaden z obrońców nie był w stanie zatrzymać rajdu Matheusa wszerz boiska i jego strzału z dystansu. Niedługo później plan na mecz trenera Dawida Grubalskiego posypał się jak domek z kart, gdy Mikołaj Zastawnik po podaniu przez całe boisko od Krzysztofa Iwanka i przy biernej postawie Pedrinho ze spokojem minął Zadrogę, i wyprowadził Rekord na prowadzenie. Jakby tego było mało, z boiska z czerwoną kartką za zagranie ręką został odesłany Claudinho. Rzut karny wykorzystał Matheus i do przerwy sześciokrotni jeszcze wówczas mistrzowie Polski prowadzili 3:1.

Ale po przerwie wcale nie było lepiej. Constract nie był w stanie nic zdziałać przez pierwsze dziesięć minut drugiej połowy, a na dodatek w raczej czytelnej sytuacji skarcił ich Stefan Rakić. Wtedy bielszczanie, wcale nie zmuszeni do tego przez gospodarzy, zeszli do okopów i grę prowadził Constract - na tyle skutecznie, że dwie minuty przed końcem spotkania tracił już tylko jedną bramkę do rywali. Losy tytuły rozstrzygnął Gustavo Henrique Steinwandter, po przechwycie posyłając piłkę do pustej bramki, gdy lubawianie grali w przewadze.

Rekord zapewnił sobie tym samym siódme mistrzostwo Polski i to akurat na 30-lecie klubu. Okoliczności wywalczenia tytułu sprawiają, że może on smakować najlepiej w historii - po bardzo wyrównanej walce Rekordu, Constractu i Piasta Gliwice w fazie zasadniczej (w tabeli wszystkie te drużyny dzielił raptem jeden punkt), w dodatku przy serii kontuzji i niedyspozycji. W różnych momentach sezonu z urazami zmagali się niemal wszyscy podstawowi zawodnicy Rekordu, ale pod koniec sezonu nastąpiła pod tym względem prawdziwa kumulacja.