Po dość niemrawym początku pierwszej połowy, szybko Polacy wypracowali sobie optyczną przewagę, co rusz niepokojąc węgierskiego bramkarza. Ten jednak bronił znakomicie, sporo pomagali mu też partnerzy z obrony, a także częściowo biało-czerwoni, ponieważ kilka sytuacji mogło skończyć się golem. A jedna nawet powinna - gdy w 9. minucie Robert Gładczak dostał podanie z rzutu rożnego i stojąc metr przed pustą bramką nie trafił czysto w piłkę. Ale zarówno on jak i jego koledzy oddali całą masę groźnych strzałów - w zasadzie po takim uderzeniu zapisał na swoim koncie każdy zawodnik z tych, którzy zaprezentowali się na parkiecie, łącznie z Bartłomiejem Nawratem.

Rywale mieli dwie bardzo dobre sytuacje - w sumie nie do końca sytuacje, bo chwilę przed okazją Gładczaka w polu bramkowym Polaków upadł jeden z Węgrów i inny zestaw sędziów mógł pokusić się o podyktowanie rzutu karnego. Pretensje do arbitra Madziarzy mieli też w 15. minucie, gdy Péter Komáromi uderzył w słupek, a rywale widzieli jakoby piłka odbiła się od wewnętrznego mocowania bramki. Ale powtórki wykazały, że absolutnie tak nie było.

Biało-czerwoni na prowadzenie wyszli tuż przed przerwą. W 17. minucie Mikołaj Zastawnik uderzył w poprzeczkę, a na 15 sekund przed końcową syreną w słupek, ale w drugiej z tych sytuacji zdołał dobić piłkę już do siatki. Na drugą połowę Węgrzy wyszli tak, jak kończyli pierwszą - w przewadze. Był to jednak "power play" w stylu piłki ręcznej - selekcjoner József Turzó, który w lutym zastąpił na stanowisku hiszpańskiego szkoleniowca Sito Riverę, desygnował do ataku jeden skład, a gdy Węgrzy tracili piłkę - drugi zestaw zawodników. W ten sposób największe gwiazdy, jak Zoltán Dróth i Ákos Harnisch odpoczywali, gdy zespół się bronił, a koncentrowali się na próbie pokonania Nawrata. Ale bramkarz Rekordu rozgrywał kapitalne spotkanie, niestraszne były mu bomby Drótha z dystansu, których ten posłał ponad dwadzieścia, ani próby z bliska jego kolegów. Podopieczni Błażeja Korczyńskiego natomiast skupili się na obronie, z rzadka przejmowali piłką a jeszcze rzadziej dłużej się przy niej utrzymywali. Jednak jedna z prób odbioru piłki grającym w pięciu w polu Węgrom zakończyła się powodzeniem - Dominik Solecki wypuścił Sebastiana Leszczaka, a ten poradził sobie z jednym z rywali i podwyższył na 2:0.

W końcówce Węgrzy zniwelowali stratę, gdy na 80 sekund przed końcem niemoc strzelecką przełamał Richárd Dávid. Ale to Polacy byli bliżej kolejnego trafienia, niż rywale wyrównania - Leszczak spod własnego pola karnego trafił w słupek opuszczonej węgierskiej bramki.

Polacy kończą turniej z jednym zwycięstwem, jedynym remisem i jedną porażką - oraz na pewno z niedosytem, bo mecz z Czechami można było i należało wygrać. W tym roku zespół Błażeja Korczyńskiego czekają jeszcze dwa zgrupowania z towarzyskimi meczami - pod koniec października w Serbii oraz w grudniu u siebie z Belgią.