Mecz z Francuzami można uznać za wyrównany, z dwoma atutami przemawiającymi na korzyść naszych rywali. Po pierwsze widać było, że ligowy sezon we Francji zaczyna się za tydzień, a u nas za ponad miesiąc. Nasi zawodnicy, wyrwani z klubowych przygotowań, nie grzeszyli więc szybkością, co jednak w dwa tygodnie, jakie zostały do barażu w Miskolcu, z pewnością ulegnie poprawie. Gorzej z drugim aspektem - "Trójkolorowi" okazali się na tle naszych zawodników futsalistami o wiele lepszymi technicznie; zdecydowanie górowali w grze jeden na jeden. Na szczęście dla obrazu gry Polacy nadrabiali taktyką, a - co niezwykle istotne bardziej dla wyniku, niż wrażeń estetycznych - silną stroną naszej reprezentacji okazały się stałe fragmenty gry. Goście z Francji mieli gładkie wejście w mecz, bo gdy tylko w polskiej drużynie pierwszą czwórkę zastąpiła druga, wykonali błyskawiczne raz-dwa, ustawiając całe spotkanie. Za pierwszym razem Azdine Aigoun zamknął na długim słupku wgranie po aucie Adriena Gasmiego, za drugim szybką kontrę do pustej bramki wykończył Abdessamad Mohammed. Ten ostatni ustrzelił ostatecznie hat-tricka. Choć ciężko było go nazwać "mózgiem drużyny", to przynajmniej był skuteczny, w przeciwieństwie do innego z gości, Souheila Mouhoudine, który miał więcej klarownych sytuacji niż Mohammed, ale znacznie gorzej "ułożoną" nogę.

Polacy mieli w pierwszej połowie trzy dogodne okazje na trafienia. W siódmej minucie wypuszczony na pozycję sam na sam z bramkarzem Maciej Mizgajski uderzył wprost w wychodzącego Djamela Harouna. Siedem minut później prezent na linii pola karnego rywali dostał Marcin Czech. Powracający do kadry zawodnik Lex Kancelarii Słomniki próbował przerzucić piłkę nad golkiperem, ten jednak czubkiem palców (w rękawicach!) zdołał ją trącić. Niemal identyczną sytuację miał tuż przed przerwą Przemysław Dewucki. I tym razem lepszy okazał się bramkarz przechodzący tego lata ze Sportingu Paris do dziesiątej w poprzednim sezonie drużyny francuskiej ekstraklasy Roubaix AFS.

Uczciwie będzie jednak wspomnieć także o jednej stuprocentowej sytuacji Francuzów w pierwszej połowie, jednej dwustuprocentowej oraz jednym trafieniu w słupek. Z polskiej strony podobać się mogło rozegranie autu w 11. minucie - po kilku podobnie wyglądających autach dla naszej drużyny, rozgrywanych przez przebiegnięcie i mocne wgranie/uderzenie Macieja Mizgajskiego, piłka została dla odmiany zagrana w środek, do Mikołaja Zastawnika. Francuzi zareagowali jak należało - pobiegli do Mizgajskiego, Zastawnik miał miejsce na strzał, niestety, nie przyniósł on zmiany wyniku. Drugą połowę Polacy zaczęli z dużym animuszem. Bramkę Joevina Durota, który po przerwie zmienił Harouna, ostrzeliwali kolejno Krzysztof Elsner, Sebastian Wojciechowski, Robert Gładczak i Przemysław Dewucki, a po drodze w słupek uderzył jeszcze Mikołaj Zastawnik. Z drugiej strony swoich okazji dalej nie wykorzystywał Mouhoudine, ale w 33. minucie po rzucie wolnym piłkę do bramki skierował ponownie Mohammed. Zrobiło się już mocno nieciekawie, na szczęście tym razem błyskawicznie odpowiedział Mizgajski, po którego strzale z dystansu błąd popełnił golkiper. Minutę później po rzucie rożnym na 2:3 trafił Sebastian Wojciechowski.

Niestety gra z odważnie wychodzącym z bramki Michałem Widuchem zemściła się na trzy minuty przed końcem. Za słabe podanie polskiego bramkarza przejął Mohammed, z połowy boiska kierując piłkę do siatki. Biało-czerwoni odpowiedzieli jeszcze trafieniem Marcina Czecha w przewadze, po dograniu Zastawnika, który w rogu boiska wygrał pojedynek jeden na jeden z Azdinem Aigounem. Na więcej zabrakło czasu, choć z każdą minutą Francuzi wyglądali coraz gorzej.

Sparing z Francuzami był więc dobrym przetarciem, formą przygotowania zapewne głównie taktycznego, ale nijak nie można go traktować jako miarodajny obraz tego, w jakim miejscu znajduje się nasza kadra. Z kilku powodów. Po pierwsze, jak wspomnieliśmy na początku, zawodnicy są na zupełnie innym etapie przygotowań, głównie kondycyjnych, do sezonu. Po drugie, w składzie Polaków zabrakło zawodników Rekordu, a takich problemów nie mieli Francuzi, bo ich mistrz Garges Djibson ASC gra dopiero od Main Round w UEFA Futsal Cup. Po trzecie, gra reprezentacji Francji i Węgier wydaje się zupełnie inna - u "Madziarów" w zasadzie cały ciężar gry (i forma drużyny) opiera się na jednym zawodniku - Zoltanie Drothcie. Po czwarte wreszcie, z pewnością nie zobaczyliśmy wszystkich taktycznych rozwiązań, skrywanych przecież na baraże.

Na pewno test zdała natomiast publiczność. Choć do kompletu w hali było daleko, to w drugiej połowie widzowie bardzo energicznie zachęcali naszych reprezentantów do walki. Koszalinie - do zobaczenia za miesiąc!