Dla Wisły Superpuchar miał być trofeum pocieszenia, po nieudanym starcie w eliminacjach UEFA Futsal Cup. I faktycznie gospodarze meczu zaczęli z animuszem, jakby chcieli zatrzeć kiepskie wrażenie, które zostawili przed tygodniem. Już na samym początku w słupek trafił Daniel Lebiedziński, ten sam zawodnik w 7. minucie o centymetry spóźnił się na długim słupku do piłki wgrywanej z wolnego przez Romana Wachułę. Krakowianie dominowali, ale ich akcjom brakowało wykończenia, co zaczęło wywoływać pewną nerwowość. Dość powiedzieć, że Adrian Pater już po 10 minutach gry mógł wylecieć z boiska po drugiej żółtej kartce, na szczęście dla niego sędziowie albo nie zauważyli jego mało sportowego zachowania, albo dali mu ostatnią szansę. Gol na 0:1 autorstwa Rafała Franza był sporym zaskoczeniem. Były "Wiślak" obrócił się na Lebiedzińskim po wybiciu z autu i nie dał szans Kamilowi Dworzeckiemu. Niedługo później wyczyn Franza niemal dokładnie skopiował Michał Marek, jedyna różnica, że ten ostatni strzelił po ziemi, ale Dworzeckiemu nie starczyło nogi w szpagacie by dosięgnąć piłki. Solidnie już podrażnieni miejscowi rzucili się do ataku. W 15. minucie sprytnie lewą stroną urwał się Neutzling Ferreira, na posterunku czuwał jednak świetny tego dnia Aleksander Waszka. Ale nawet i on nie mógł zrobić nic więcej, gdy po fatalnie rozegranym przez "Rekordzistów" rzucie rożnym przeciwko jednemu obrońcy pobiegło w kontrze dwóch zawodników "Białej Gwiazdy". Krzysztof Kusia zachował się "mało koleżeńsko", bo nie podawał do kolegi, ale ta taktyka okazała się skuteczna i Wisła przegrywała już tylko 1:2. To mogło dawać nadzieję na odrobienie strat, choć do przerwy więcej goli już nie padło.

Wszystkie plany, jakie w szatni przekazał swoim podopiecznym Błażej Korczyński poszły na marne, bo już 30 sekund po wznowieniu gry goście podwyższyli. Piłkę na środku boiska odebrał Jan Janovsky i wybornym podaniem obsłużył na dalszym słupku Pawła Machura. A 4 minuty później kolejny cios zadał Andrzej Szłapa, który jako kolejny udowodnił Wiślakom, że metryka nie decyduje o formie i umiejętnościach. Przed tygodniem gwiazdą w meczu Wisła - Baku był 39-letni Marcelo. Teraz 38-letni były kapitan naszej reprezentacji tak dynamicznie pognał na bramkę, wymieniając po drodze podanie z kolegą, jakby w rzeczywistości był dwa razy młodszy. Było już 4:1, z miejscowych całkiem uszło powietrze. Właściwie mecz został w tym momencie rozstrzygnięty. Choć krakowianie długo się nie poddawali, to nie byli w stanie sforsować szczelnej defensywę rywali. Udało się to tylko raz, gdy Wachuła strzelił na bramkę bezpośrednio z rzutu wolnego, chyba nieco zaskakując obronę spodziewającą się tradycyjnie niekonwencjonalnego rozwiązania. W pozostałych sytuacjach Waszka udowadniał trenerowi, że to jemu, a nie Krystianowi Brzenkowi należy się miejsce w podstawowym składzie, a zwycięstwo zespołu Adama Krygera ani przez chwilę nie było zagrożone.

Są niestety dwa negatywne aspekty niedzielnego widowiska. Pierwszy to kibice, których w hali przy Reymonta 22 było dziwnie mało, jak na stawkę meczu, a już na pewno nie byli tak głośni jak w zeszłym tygodniu w Bochni. Nieco pustawe trybuny na pewno nie wypadały dobrze w telewizji. Druga sprawa to przepychanki na boisku, do jakich doszło w 27. minucie. Wydawałoby się, że dwa znające się od dawna, zasłużone i szanowane drużyny mogłyby spróbować takiej sytuacji uniknąć. To nie jest dobra reklama dla naszej tak potrzebującej popularności dyscypliny. Szczęściem kamery Orange Sport łaskawie skupiły w tym momencie swoją uwagę kolorze klepek w parkiecie, pokazując sytuację dopiero od chwili, gdy koguty obu drużyn już z powrotem zaczęły stawać się normalnymi zawodnikami. To nie jest hokej, bójki nie są najciekawszym fragmentem meczu.

Sporo przemyśleń ma teraz z pewnością Błażej Korczyński. Zdobycie superpucharu to z pewnością fajna sprawa i szkoda niewykorzystania szansy na zlikwidowanie kaca po Baku, ale suma summarum to tylko mecz pokazowy i brak kolejnego "garnka" w gablocie specjalnie nie zaboli. Gorzej, że gra "Wiślaków" pozostawiała sporo do życzenia, a nowe nabytki nie są tak wybijającymi się postaciami, jak można było liczyć. Czasu na nadrobienie braków jest jeszcze trochę, do startu ekstraklasy zostały 2 tygodnie. Wzorem dla "Białej Gwiazdy" może być... Rekord, który na turnieju towarzyskim we Lwowie prezentował się momentami wręcz słabiutko, a teraz ma na koncie już pierwsze trofeum w nowym sezonie. A w takiej formie, jaką zespół Adama Krygera prezentował w niedzielę - na pewno nie ostatnie.