Reprezentacja Polski w futsalu przegrała w Bratysławie ze Słowacją w ostatnim meczu eliminacji mistrzostw Europy, które w 2026 roku odbędą się na Litwie i Łotwie. Biało-Czerwoni już wcześniej zapewnili sobie awans na tę imprezę.

Polacy przystąpili do gry osłabieni brakiem Mikołaja Zastawnika. As reprezentacji i Rekordu Bielsko-Biała wprawdzie figurował w składzie, ale tylko jako straszak, bo oszczędzany był z powodu urazu pleców. Pod jego nieobecność Biało-Czerwonym grało się trudniej - długo nie było zawodnika, który brałby na siebie ciężar gry i stwarzał przewagę na boisku.

Pojedynek ze Słowakami, którzy musieli co najmniej zremisować, by zakwalifikować się do barażów, od początku był typowym meczem walki, w którym mniej widać indywidualności i błysku, a więcej katorżniczej pracy zespołowej. Niestety, ta u naszych zawodników szwankowała. Ofensywa się nie kleiła i podopieczni Błażeja Korczyńskiego nie potrafili złapać właściwego rytmu. O ile po dalekich podaniach lub wyrzutach Michała Kałuży udawało się stwarzać groźniejsze sytuacje, o tyle gra przez środek zwykle kończyła się neutralizacją ataku.

Gdyby bramki Słowacji strzegł Marek Karpiak, który nie wybronił nic nadzwyczajnego w pierwszym meczu w Gorzowie Wlkp., być może Polacy zdołaliby ukuć rywala i to już przed przerwą. Po niecelnych próbach Alberta Betowskiego, Sebastiana Szadurskiego i Michała Marka, kapitalnym wyrzutem do tego ostatniego popisał się Kałuża. Pivot Rekordu zgrał piłkę do Pawła Kaniewskiego, który trafił w poprzeczkę. Z kolei w 14. minucie dobrą okazję po przechwycie miał Piotr Skiepko, ale Tomáš Mičuda instynktowną interwencją pokazał, dlaczego to ona gra między słupkami, a nie Karpiak. Słowacy też mieli swoje okazje. Do przerwy oddali więcej celnych strzałów, niż nasi zawodnicy (5 do 3), mimo to o żadnej ze stron nie można powiedzieć, że miała przewagę. 

Druga połowa do pewnego momentu była kopią pierwszej. Dużo szarpania, dużo błędów, szanse Macieja Jankowskiego i Kaniewskiego oraz inne, w których do szczęścia brakowało niewiele, ale wciąż brakowało. Dwukrotnie, po uderzeniach Filipa Martona i Kristiána Medonia, Polaków z trudem ratował Kałuża. W 34. minucie już nie zdołał i Słowacja w „polskim” stylu z pierwszej połowy - długim wyrzucie i zgraniu do nadbiegającego zawodnika - wyszła na prowadzenie. Jedynego, jak się później okazało, gola strzelił Patrik Zaťovič - ten sam, który w Gorzowie zdobył dla Słowacji bramkę honorową. Tym razem jego trafienie wystarczyło do wygranej. 

W końcówce zaktywizował się Jakub Kąkol a trener Korczyński wziął czas i wycofał bramkarza, ale nic to już nie dało. W najlepszej, znakomitej sytuacji 30 sekund przed końcem minimalnie przestrzelił Sebastian Leszczak. Polakom nie pomogło nawet to, że 20 sekund przed końcem sędziowie odesłali do szatni z drugą żółtą kartką Tomáša Drahovskiego. Zresztą przez cały mecz arbitrzy ze Szwajcarii gwizdali nierówno - obiektywnie kapitan Słowaków nie zasłużył na żadne z napomnień. A tak zabraknie go, tak samo jak Medonia, w pierwszym meczu barażowym z udziałem Słowacji. 

Polska nie kończy więc kwalifikacji do mistrzostw Europy bez porażki. Komplet zwycięstw i najmniejszą w Europie liczbę straconych bramek (3 bez meczu w Bratysławie, tak jak w grupie 8 Hiszpania) można by uznać za spory sukces. W tej sytuacji można udać eliminacje za udane, ale takie, w których Biało-Czerwoni po prostu wykonali swoje zadanie. Wykonali bardzo dobrze, ale z ocenami celującymi lepiej się powstrzymać.

Tabela końcowa grupy 3	M	Pkty	Bramki
1.  Polska	6	15	22-4
2.  Słowacja	6	12	23-19
2.  Mołdawia	6	9	17-16
3.  Turcja	6	0	11-34